The Implementation of Public Oriented Policies in Latin American Countries (1998-2015)
DOI:
https://doi.org/10.65911/ns413025Keywords:
Public-oriented Policies, Expropriation, Public Interest, Education Policies, Disadvantaged Social GroupsAbstract
Public-oriented policies essentially refer to policies planned and implemented with the public good in mind. In this context, the fundamental dynamics of public-oriented policies involve having an egalitarian logic that includes all disadvantaged individuals in society, and focusing public spending directly by the state on areas related to fundamental civil rights such as education, health, and social security, ensuring these services are provided free of charge to citizens.
One of the fundamental characteristics of public-oriented policies is expropriation. While public-oriented policies in Cuba began to be implemented after the revolution, in countries like Venezuela and Bolivia, they were implemented by leaders like Chavez and Morales, who came to power as a result of popular movements that arose in reaction to neoliberal policies.
Among the most prominent features of the public-oriented education policies implemented in these countries, it can be mentioned that education is free and the state guarantees the right to access education for all socially disadvantaged groups without discrimination. However, through various quotas, laws have been enacted to ensure that disadvantaged social groups of the population have access to education in private schools. Furthermore, as a result of increased public investment stemming from the implementation of public policies, the number of private schools in these countries, with the exception of Ecuador, has been steadily declining.
In these countries, the proportion of government spending on education has shown an increasing trend year after year. Therefore, as a result of the implemented public policies, the rate of education participation among the poor segments of the population in these countries has gained momentum at all levels. In addition, efforts have been made to minimize regional disparities through public education policies. Moreover, significant steps have been taken to increase women's participation in education.
References
Abrams, L. (1995). Bismarck and the German Empire 1871-1918. Routledge.
Akarca, G. (2012). Sermayenin Yerine Düşünmek. TTB Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, (45-46). 16-33.
Análisis Online, Latinobarómetro, https://www.latinobarometro.org/latOnline.jsp, Erişim: 08.01.2021.
Arauco, V. P., Molina, G. G., Pozo, W. J., & Aguilar, E. Y. (2012, October). Explainig Low Redistrubitive Impact in Bolivia. CEQ Working Paper No. 6. New Orleans: Department of Economics Tulane University.
Ataay, F. (2005). Kamu Hizmetlerinin Metalaştırılması ve Sağlıktaki Yansımaları. Toplum ve Hekim, 20(1), 65-71.
Aydın, A. R. (2019, Kasım 22-23). Kamucu Hukuk Politikaları. TMMOB Kamucu Politiklar Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 395-316. Ankara.
Azzellini, D. (2006). Bildung und Hochschulbildung für alle: Transformation des Bildungssystems in der Bolivarischen Republik Venezuela. Journal für Entwicklungspolitik, XXII(4), 70-95.Bayramoğlu Özuğurlu, S. (2012). Latin Amerika'da Solun Yükselişinin Siyasal Sisteme Etkileri. Mülkiye, XXXVI(274). 13-36.
Bayramoğlu, S. (2015). Toplumcu Belediye: Nam-ı Diğer Belediye Sosyalizmi, Notabene.
Belek, İ. (2001). Sağlık, Sosyalizm, Kamuculuk: Sağlık İçin Sosyalizm Gerekir. Toplum ve Hekim, 16(1). 23-27.
Bastidas Redin, M. C. (2020). Dilemmas of Justice in the Post-neoliberal Educational Policies of Ecuador and Bolivia. Policy Futures in Education, 18(1). 51-71.
Bolivarian Republic of Venezuela’s Constitution of 1999 With Amendments 2009, https://www.constituteproject.org/constitution/Venezuela_2009.pdf, Erişim: 09.03.2020.
Bolivya Anayasa Meclisi Devletin Yeni Siyasi Anayasası Ulusal Kongre, Ekim 2008. (2012). M. F. Özlüer, I. Ö. Özlüer, T. Şirin ve N. S. Odabaşı (Ed) içinde, Bolivya Anayasası: Hukuk, Demokrasi, Özerklik (N. S. Odabaşı, T. Şirin, U. K. Dalgıç, I. Ö. Özlüer, M. Özcan, G. Bilgihan, . . . C. Kutluay, Çev., s. 137-340). Ankara: Phoenix.
Bora, T., Çulhaoğlu, M., Ozansoy, C., Sancar, M., ve Üşür, İ. (2001). Kamuculuk mu Devletçilik mi? Toplum ve Hekim, 16(5). 323-345.
Boratav, K. (2013). Emperyalizm, Sosyalizm ve Türkiye. Yordam.
Bourdieu, P. (2015). Devlet Üzerine: College de France Dersleri (1989-1992), (A. Sümer, Çev.).İletişim.
Briggs, A. (1961). The Welfare State in Historical Perspective. Europen Journal of Sociology, 2. 221-258.
Bruneforth, M., Motivans, A., & Zhang, Y. (2004). Investing in the Future: Financing the Expansion of Educational Opportunity in Latin America and the Caribbean. UIS Working Paper No: 1. Montreal: UNESCO Institute for Statistics.
Buxton, J. (2012). Venezuela: Bolivarcılığın Siyasal Evrimi. İçinde Gülben Salman (Ed.), Latin Amerika'da Radikal Sosyal Demokrasi Deneyimleri (F. Çoban, Çev., s. 105-132), Phoenix.
Candan, T. K. (2014). Neoliberal Labaratuar Şili: Türkiye ile Benzerlikler, Farklar, Kıyaslar. Notabene.
Consejo Nacional de Educación. (2006). Plan Decenal de Educación del Ecuador 2006 - 2015. Ministerio de Educacion Ecuador.
Cornelissen, W., & Lobbrecht, C. (2016). Impact of Ending Aid: Bolivia country study. IOB Evaluation No. 415. Netherland Ministry of Foreign Affairs.
Cuba's Constitution of 2019, Constiuteproject, https://www.constituteproject.org/constitution/Cuba_2019.pdf?lang=en, Erişim: 04.02.2019.
Çiner, C. U. (2020). Kamu Politikaları: Perspektifler, Temalar ve Tezler. İçinde C. U. Çiner (Ed.),
Türkiye'de Kamu Politikaları: Güncel Konular ve Eğilimler (ss. 1-34). Ankara Üniversitesi
Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
Dahlman, C. J. (1973). The Nation-wide Learning System of Cuba. Discussion Paper No:38, Woodrow Wilson School Princeton University.
Dieudé, A. (2016). The Cuban educational system in transition: Is it still an alternative for the Global South? [Küba eğitim sistemi geçiş aşamasında: Hala küresel güneye bir alternatif mi?] [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Master in Multicultural and International Education Faculty of Education and International Studies Oslo and Akershus University College of Applied Sciences.
Dominguez, F. (2013). Education for the Creation of a New Venezuela. S. C. Motta, & M. Cole (Ed) in, Education and Social Change in Latin America (p. 123-138), Palgrave Macmillan.
Ecuador's Constitution of 2008, Constituteproject, https://constituteproject.org/constitution/Ecuador_2021.pdf?lang=en, Erişim: 17.01.2018.
Edwards, S. (2012). Left Behind: Latin America and the False Promise of Populism. The University of Chicago Press.
Ellner, S. (2008). Hugo Chavez'in Devrim Sürecinin Evrelerinin Çözümlemesi. İçinde A. Topal (Ed.), Latin Amerika'yı Anlamak: Neoliberalizm, Direniş ve Sol (ss. 49-65). Yordam.
Flores, J. A., & Pernía, E. D. (2018). Global trends marking the development of Ecuador’s higher education: relevance, regionalization and expansion of the academic market. Universitas, (29). 205-227.
Gott, R. (2008). Hugo Chavez ve Bolivarcı Devrim (H. Böğün, Çev.). Yordam.
Guadilla, C. G. (2010). Educación Superior Comparada, El Protagonismo de la Internacionalización. UNESCO/Cendes.
Habermas, J. (2012). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü. (T. Bora ve M. Sancar, Çev.). İletişim.
Hickling-Hudson, A., Gonzalez, J. C., & Sabina, E. M. (2006). Education in Newly Independent Countries: Problematic Models and the Significance of the Cuban Alternative. Journal für Entwicklung Politics, XXII(4). 96-125.
Jarrin, J. P. (2020). Educational Policy in Ecuador During the Citizens’ Revolution. F. Sánchez, & S. Pachano (Ed) in Assessing the Left Turn in Ecuador (s. 283-300), Palgrave Macmillan.
Kaya, İ. (2019). Türk Modernleşmesi, Kamusal Saha ve Kamuculuk. Eleştirel Pedagoji, 10(62). 35-45.
Keeran, R., ve Kenny, T. (2014). İhanete Uğrayan Sosyalizm: Sovyetler Birliğinin Çöküşünün Arka Planı (M. Akad, Çev.). Yazılama.
Kürkçügil, M. (2007). Devrimden Devrime Bolivya. Yazın.
Leiner, M. (1981). Two Decades of Educational Change in Cuba. Journal of Reading, 25(3). 202-214.
Ley De La Educación "Avelino Sinani-Elizardo Perez" , (Gaceta Oficial de Bolivia 20.12.2010- LEY Nº 070 , https://www.minedu.gob.bo/files/documentos-normativos/leyes/LEY_070_AVELINO_SINANI_ELIZARDO_PEREZ.pdf, Erişim: 08.02.2026.
Lievesley, G ve Ludlam, S. (2012). Giriş: Sol’a dönüş mü? İçinde Gülben Salman (Ed.). Latin Amerika’da Radikal Sosyal Demokrasi Deneyimleri (F. Çoban, Çev. , s. 19-48), Phoenix.
Ludlam, S. (2012). Küba Sosyalizmi: Toparlanma ve Değişim. İçinde Gülben Salman (Ed.) Latin Amerika'da Radikal Sosyal Demokrasi Deneyimleri (F. Çoban, Çev., s. 207-232), Phoenix.
Ministerio del Poder Popular para la Educación Superior. (2009). La Revolucion Bolivariana En La Educacion Superior: 10 anos de logros.
Mora, J.-G. (2007). Public–Private Partnerships in Latin America:A Review Based on Four Case Studies. H. A. Sosale, & Sosale içinde, Mobilizing the Private Sector for Public Education: A View from the Trenches (s. 88). Washington: World Bank.
Motta, S. C. (2012). Venezuela: Aşağıdan Yularıya Sosyal Demokrasiyi Yeniden İcat Etmek. İçinde Gülben Salman (Ed.), Latin Amerika'da Radikal Sosyal Demokrasi Deneyimleri (F. Çoban, Çev., ss. 133-156), Phoenix.
Navarro, J. C. (2008). Küba Tarihi. (G. Köz, ve A. Somel, Çev.). Yazılama.
Önder, İ. (2011). İktisat Üzerine Düşünceler. Yordam.
Özalp, A. (2009). Piyasa Kamu Dikotomisi ve Küba Örneği. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2). 67-81.
Özbudun, S. (2014). Sosyal Bilimler: Bir Şeyler Yapmalı! Mülkiye, 38(2). 113-120.
Paulston, R. G. (1971). Education. C. Mesa-Lago (Ed.) içinde, Revolutionary Change in Cuba (ss. 375-398), University of Pittsburg Press.
Raby, D. L. (2017). Demokrasi ve Devrim: Günümüzde Latin Amerika ve Sosyalizm. Yordam.
Reardon, J. (2010). News/Social Programs, Venesuelanalysis, https://venezuelanalysis.com/news/5792, Erişim: 20.03.2020.
Renique, G. (2008). Latin Amerika'nın Neoliberalizm Karşıtı Direnişinin Stratejik İmkanları ve Zorlukları. A. Topal (Dü.) içinde, Latin Amerika'yı Anlamak: Neoliberalizm, Direniş ve Sol (s. 199-209),Yordam.Saad-Filho, A. (2008). Brezilya'da Neoliberalizm, Demokrasi ve Ekonomi Politikası. A. Topal (Ed.) içinde, Latin Amerika'yı Anlamak: Neliberalizm, Direniş ve Sol (ss. 122-147). Yordam.
Sallan Gül, S. (2013). Sosyal Devlet ya da Refah Devleti Nedir? İçinde İ. Kamalak, & H. Gül (Ed.), Yerel Yönetimlerde Sosyal Demokrasi: Toplumcu Belediyeciik, Teorik Yaklaşımlar, Türkiye Uygulamaları (ss. 65-98). Kalkedon.
Silva, E. (2009). Challenging Neoliberalism in Latin America. Cambridge University Press.
Somel, A. (2019). Sosyalist Gelecek Tartışması İçin Bir Ön Birikim. Madde, Diyalektik ve Toplum, 2(1). 59-64.
Şahin, Y. E. (2009). Sosyal Devlet ve Yönetisimci Devletin Kamu Politikalarında Yasanan Değisim: IV. ve IX. Kalkınma Planları Örnekleri. Toplum ve Demokrasi, 3(5). 57-72.
Şirin, T. (2012). Yeni Bolivya Anayasası Üzerine Bazı Notlar. İçinde M. F. Özlüer, I. Ö. Özlüer, T. Şirin, ve N. S. Odabaşı (Ed.), Bolivya Anayasası: Hukuk, Demokrasi, Özerklik (ss. 7-40). Phoenix.
Taylor, M. (2006). From Pinochet to "Third Way": Neoliberalism and Social Transformation in Chile. Pluto Press.
The World Bank. (2008). data.worldbank.org, worldbank.org, https://data.worldbank.org/indicator/SE.PRM.ENRL.TC.ZS, Erişim: 28.12.2020.
Tosun, G. E. (2001). Demokratikleşme Perspektifinden Devlet-Sivil Toplum İlişkisi. Alfa.
Türk Dil Kurumu, Türk Dil Kurumu Sözlükleri, Türk Dil Kurumu: https://sozluk.gov.tr/, Erişim: 30.05.2021.
UNESCO Institute for Statistics. (2011). Global Education Digest 2011: Comparing Education Statistics Across the World.
Uyanık, Ö. (2014). Latin Amerika'nın Devrimci Tarihi. Kaynak.
Van Damme, W., Aguerrondo, I., Burgos, C. C., & Campos, M. R. (2013). A Story of Change: How Ecuador Seeks to Sustain its Development Agenda through Large Scale Education Reform. UKFIET International Conference on Education and Development – Education and Development post 2015: Reflecting, Reviewing, Re-visioning. Oxford.
Wagner, S., & Wilpert, G. (2005, April 12). Opinion and Analysis, https://venezuelanalysis.com/analysis/1061, Erişim: 22.03.2020.
Yıldırım, D. (2014, 9 Kasım). Halkçı-kamucu seçenek: Neden, nasıl? Birgün Gazetesi, https://www.birgun.net/haber/halkci-kamucu-secenek-neden-nasil-71026, Erişim: 05.08.2021.
Yıldız, O. (2015). Popülist İtirazdan Popülist İdareye: SYRIZA ve PODEMOS Örnekleri. Mülkiye, 39(2). 291-296.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 The copyright of this paper belongs to the author.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
No royalties are paid for the articles published in the journal. The copyright of the published articles remains with the author(s). Nevertheless, the journal promotes and supports universal open access to scientific content. In accordance with the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) License, the journal permits the copying, distribution, and reuse of published articles for non-commercial purposes, provided that proper scientific citation and attribution rules are followed.
